1. THE MATRIX:
https://www.youtube.com/watch?v=VsWZu_boOKU
Nesta escena, Neo fala cun “potencial” no Oráculo que sostén unha culler e parece dobrala sen esforzo coa mente. Cando Neo lle pregunta como o fai, o neno respóndelle que non tente dobrar a culler porque iso é imposible, e engade: "Só procura comprender a verdade: que non hai culler”. E segue: “se o fas verás que non é a culler a que se dobra, senón ti mesmo”.
A película móstranos que o referente (a culler) non existe na realidade de Matrix, senón que é unha construción mental baseada en códigos. Esta escena lévame a un dos temas tratados en clase: a relación entre a linguaxe, o pensamento e a percepción do mundo. Aquilo que percibimos non é a realidade en esencia. O que entendemos como “realidade” non é máis que unha construción mental que está condicionada pola linguaxe. Así, non é o obxecto o que cambia, senón a forma en que o concibimos, a través da linguaxe. Isto conecta entón coa teoría do relativismo lingüístico, que afirma que a linguaxe inflúe en como percibimos e categorizamos a realidade.
2. INSIDE OUT
En numerosas ocasións falamos sobre a imposibilidade de transmitir todo o que sentimos a través da linguaxe. Ás veces parece que nos faltan palabras para poder expresar as emocións e dicimos que non sabemos como explicalo. Mais nesta película, as emocións falan. Entón que pasa se lle damos a volta e o pensamos ao revés?
Cantas veces notamos unha mestura de moitas sensacións xuntas que non entendemos ata que as poñemos en palabras? Cando nos acontece algo necesitamos expresalo ou poñelo en palabras para poder comprendelo. Dicir “teño medo” e buscar os motivos aclara o que antes era un caos emocional.
Ademais, isto faime pensar no poder da conceptualización. O feito de conceptualizar algo, fai que exista para nós. Por exemplo, antes de que existira unha palabra para describir todo o conxunto de síntomas que pode supoñer a ansiedade, as persoas probablemente experimentaban este estado como unha mestura desorganizada de sensacións, difícil de interpretar e de comunicar. Ao chamala "ansiedade" e definir as súas características, conseguimos converter esa experiencia caótica en algo recoñecible, delimitado e por tanto, manexable. Entón, a linguaxe nos axuda a descifrar o que sentimos.
Comentarios
Publicar un comentario